TCK 183 – Gürültüye Neden Olma Suçu ve Cezası (2026)

Sanığın işlettiği eğlence mekanında, özellikle gece saatlerinde yüksek sesli müzik yayını yapıldığı, çevrede oturan kişilerin çok sayıda şikayeti üzerine yapılan kolluk denetimleriyle tespit edilmiştir. Denetim sırasında alınan teknik ölçümlerde, gürültü seviyesinin ilgili yönetmeliklerde belirlenen sınırların üzerinde olduğu belirlenmiştir.

Yerel mahkeme, mağdurların somut bir sağlık raporu ibraz edememiş olmalarını gerekçe göstererek beraat kararı vermiştir. Ancak Yargıtay, TCK 183’ün soyut tehlike suçu niteliğinde olduğunu; fiilin mutlaka fiili bir sağlık zararına yol açmasının aranmadığını, sağlığa zarar vermeye elverişli olmasının yeterli olduğunu vurgulamıştır.

Sanık, düzenlediği organizasyon kapsamında yüksek sesli müzik yayını yaptığını, bu faaliyet için belediyeden izin aldığını savunmuştur. Ancak kolluk tarafından yapılan ölçümlerde, gürültü seviyesinin özellikle gece saatlerinde çevrede yaşayan kişilerin sağlığını olumsuz etkileyebilecek düzeyde olduğu belirlenmiştir.

Yerel mahkeme, sanığın idari izin kapsamında hareket ettiğini kabul ederek beraat kararı vermiştir. Yargıtay ise, idari izinlerin yalnızca idare hukuku bakımından sonuç doğuracağını, ceza hukuku açısından sağlığa zarar vermeye elverişli gürültü oluşturulması halinde TCK 183 kapsamında sorumluluğun devam edeceğini belirtmiştir.

Sanığın, yerleşim yerinde bulunan bir inşaatta gece saatlerinde çalışma yaptığı, bu faaliyet sırasında kullanılan iş makinelerinin yoğun gürültüye neden olduğu, çevre sakinlerinin şikayetleri üzerine yapılan denetimlerle belirlenmiştir. Gürültü ölçümleri, yasal sınırların aşıldığını ortaya koymuştur.

Yerel mahkeme, faaliyetin kısa süreli olduğu ve zorunlu iş kapsamında değerlendirilebileceği gerekçesiyle beraat kararı vermiştir. Yargıtay ise, gürültünün süresinin değil, sağlığa zarar vermeye elverişli olup olmadığının esas alınması gerektiğini vurgulamıştır.

Somut olayda mahkeme, yalnızca tanık beyanlarına dayanarak sanık hakkında hüküm kurmuştur. Dosyada, gürültü seviyesini objektif olarak ortaya koyan herhangi bir teknik ölçüm veya uzman raporu bulunmamaktadır.

Yargıtay, TCK 183 kapsamında değerlendirilen fiillerde, gürültünün sağlığa zarar vermeye elverişli olup olmadığının objektif ölçütlerle belirlenmesi gerektiğini; bu nedenle teknik ölçüm ve uzman raporlarının zorunlu olduğunu belirtmiştir.

Sanığın faaliyetleri sonucu oluşan gürültünün, mağdurlar üzerinde uyku düzeninin bozulması ve yoğun stres yarattığı, şikayet dilekçeleri ve kolluk tutanaklarıyla sabit hale gelmiştir. Ancak mağdurların sağlık raporu sunmamış olmaları gerekçe gösterilerek beraat kararı verilmiştir.

Yargıtay, TCK 183’ün koruduğu hukuki değerin yalnızca fiili sağlık zararları olmadığını; kişilerin huzur, sükun ve sağlıklı yaşam haklarının da koruma kapsamında bulunduğunu belirtmiştir. Bu nedenle, gürültünün sağlığa zarar vermeye elverişli olması halinde suçun oluştuğu kabul edilmiştir.