TCK 225 – Hayasızca Hareketler (Teşhircilik) Suçu ve Cezası – 2026

Sanığın, sokakta yürüyen mağdureyi özellikle hedef alarak cinsel organını göstermesi şeklinde gerçekleşen olayda, yerel mahkemece TCK m.225 kapsamında hayasızca hareketler suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. Dosya kapsamından, eylemin belirsiz bir topluluğa yönelik olmayıp doğrudan mağdureye yöneltildiği, mağdurun bu davranıştan bireysel olarak etkilendiği anlaşılmaktadır. Buna rağmen mahkeme, suçun mağdurunun toplum olduğu kabulüyle hüküm kurmuştur.

Yargıtay, TCK m.225’te düzenlenen teşhircilik fiilinin, belirli bir kişiyi hedef almaksızın genel ahlaka yönelmiş olması gerektiğini vurgulamıştır. Failin belirli bir kişiyi hedef alarak gerçekleştirdiği teşhir eylemlerinin, toplum ahlakından ziyade mağdurun kişisel dokunulmazlığına yöneldiği, bu nedenle fiilin TCK m.105 kapsamında cinsel taciz suçunu oluşturacağı kabul edilmiştir. Suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Bu gerekçelerle, eylemin yanlış hukuki nitelendirme ile hayasızca hareketler kapsamında değerlendirilmesi bozma nedeni yapılmıştır.

Sanığın, umuma açık park alanında çevrede bulunan kişilerin görebileceği şekilde mastürbasyon yaptığı olayda, yerel mahkemece hayasızca hareketler suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. Savunmada, eylemin kimseyi doğrudan hedef almadığı ve kısa süreli olduğu ileri sürülmüşse de dosya kapsamındaki tanık beyanları aksi yönde değerlendirilmiştir.

Yargıtay, TCK m.225 bakımından aleniyet unsurunun, fiilin mutlaka herkes tarafından görülmüş olmasını değil, görülmeye elverişli bir ortamda gerçekleştirilmesini gerektirdiğini belirtmiştir. Park gibi umuma açık alanlarda gerçekleştirilen cinsel tatmine yönelik davranışların, toplumun genel ahlak anlayışını açıkça zedelediği kabul edilmiştir. Bu tür eylemlerin, belirli bir mağdur aranmaksızın suçun oluşumu için yeterli olduğu vurgulanmıştır.

Bu nedenle, sanığın eyleminin hayasızca hareketler suçunun tüm unsurlarını oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyet hükmü onanmıştır.

Sanıkların, umumi tuvalet içerisinde cinsel ilişkide bulundukları iddiasıyla yargılandıkları olayda, fiilin bir tanık tarafından tuvaletin kırık camından bakılarak görülmesi üzerine mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. Yerel mahkeme, tuvaletin umuma açık bir yer olması nedeniyle aleniyet unsurunun gerçekleştiğini kabul etmiştir.

Yargıtay, aleniyetin varlığından söz edilebilmesi için fiilin, üçüncü kişiler tarafından olağan bir gözlemle fark edilebilecek nitelikte olması gerektiğini belirtmiştir. Özel bir çaba ile, mahrem alanın ihlali suretiyle fiilin görülmesinin aleniyet unsurunu oluşturmayacağı açıkça ifade edilmiştir. Tuvalet gibi kapalı ve mahrem bir alanın, sırf umumi binada yer alması nedeniyle aleni sayılmasının mümkün olmadığı kabul edilmiştir.

Bu gerekçelerle, TCK m.225 kapsamında suçun unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılarak mahkûmiyet hükmü bozulmuştur.

Sanıkların, herkesin girişine açık bir otoparkta park hâlindeki aracın içerisinde cinsel ilişkide bulundukları olayda, aleniyet unsurunun bulunup bulunmadığı tartışılmıştır. Savunmada, eylemin araç içerisinde gerçekleştiği ve dışarıdan görülmediği ileri sürülmüştür.

Yargıtay, aracın bulunduğu yerin niteliği ve fiilin üçüncü kişiler tarafından fark edilme ihtimali dikkate alındığında, aleniyet unsurunun gerçekleştiğini kabul etmiştir. Umuma açık alanlarda, kapalı bir araç içinde dahi olsa cinsel ilişkinin, dışarıdan görülmeye elverişli şekilde gerçekleşmesi hâlinde TCK m.225 kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Bu nedenle, sanıkların eylemlerinin hayasızca hareketler suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm onanmıştır.

Sanığın, toplum içinde ahlaka aykırı davranışlar sergilediği gerekçesiyle TCK m.225 kapsamında cezalandırıldığı olayda, fiilin teşhircilik kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği tartışılmıştır. Dosya içeriğinde, sanığın cinsel organını açıkça gösterdiğine dair kesin bir tespit bulunmamaktadır.

Yargıtay, teşhircilik suçunun oluşabilmesi için cinsel organın alenen gösterilmesinin zorunlu olduğunu, vücudun başka bölümlerinin açığa çıkarılmasının bu suç kapsamında değerlendirilemeyeceğini vurgulamıştır. Kanunun seçimlik hareketli yapısı gereği, genişletici yoruma gidilemeyeceği ifade edilmiştir.

Bu nedenle, suçun maddi unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle mahkûmiyet hükmü bozulmuştur.

Sanığın aleni şekilde gerçekleştirdiği cinsel içerikli davranışlar nedeniyle yargılandığı olayda, suçun mağdurunun kim olduğu tartışma konusu yapılmıştır. Yerel mahkeme, belirli kişilerin etkilenmiş olmasını esas alarak farklı değerlendirmelerde bulunmuştur.

Yargıtay, TCK m.225’te düzenlenen hayasızca hareketler suçunun koruduğu hukuki değerin bireysel değil, toplumsal ahlak olduğunu açıkça belirtmiştir. Bu nedenle suçun mağdurunun belirli kişiler değil, toplumun tamamı olduğu kabul edilmiştir. Belirli bir mağdur aranmaksızın suçun oluşabileceği vurgulanmıştır.

Bu değerlendirmeyle, yerel mahkemenin suçun mağduruna ilişkin kabulü isabetli bulunmuştur.

Sanığın teşhir amaçlı hazırlık hareketlerinde bulunduğu, ancak cinsel organın üçüncü kişiler tarafından görülmediği olayda, teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı tartışılmıştır. Yerel mahkeme, teşebbüs hükümlerini uygulayarak mahkûmiyet hükmü kurmuştur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, TCK m.225 kapsamında düzenlenen teşhircilik fiilinin sırf hareket suçu olduğunu, fiilin gerçekleşmesiyle suçun tamamlandığını belirtmiştir. Cinsel organın alenen görülmediği hâllerde suçun oluşmayacağı, ancak teşebbüs hükümlerinin de uygulanamayacağı kabul edilmiştir.

Bu nedenle, teşebbüs hükümleri uygulanarak mahkûmiyet kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.