Tefecilik Suçu ve Cezası (TCK 241)
Tefecilik suçu; kazanç elde etmek amacıyla izin almadan başkasına ödünç para verilmesidir. 2 yıldan 6 yıla kadar hapis ve 500’den 5.000 güne kadar adli para cezası öngörülür. Suç, faiz veya vade farkıyla borçlandırma yoluyla haksız kazanç sağlamayı hedefler. Tek bir ödünç işlemi bile suçun oluşması için yeterlidir.
- Temel Ceza (TCK 241/1): 2–6 yıl hapis + 500–5.000 gün adli para cezası
- Örgüt Nitelikli Hâl (TCK 241/2): Ceza 1 kat artırılır → 4–12 yıl hapis
- Suçun Konusu: Yalnızca para — altın, kıymetli evrak veya kripto para kapsam dışı (Yargıtay CGK)
- Yöntemler: Doğrudan ödünç para verme, senet/çek kırdırma, POS/kredi kartı tefeciliği, kuyumcu yöntemi
- Tek İşlem Yeterli: Birden çok kişiye süreklilik şartı aranmaz — tek bir kazançlı ödünç suçu oluşturur
- Korunan Hukuki Değer: Serbest rekabet mekanizması + kamu güveni (karma nitelik — CGK)
- Pasif Fail: Ödünç alan kişi suçun faili değil; mağdur da değil — suçtan zarar gören sıfatıyla katılan olabilir
- Müsadere: Tefecilikle elde edilen haksız kazanç müsadereye tabidir
- Şikayet: Resen soruşturulur — şikayete bağlı değildir
- Zamanaşımı: 8 yıl — ödünç paranın verildiği tarihten itibaren
- HAGB/Erteleme: Ceza üst sınırı nedeniyle HAGB uygulanamaz; erteleme koşullarla mümkün
- Görevli mahkeme: Asliye Ceza Mahkemesi
Tefecilik suçu nedir, cezası ne kadar? Tefecilik suçu; TCK’nın “Ekonomi, Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar” bölümünde yer alan TCK 241. maddesi kapsamında, kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verme eylemidir. Doğrudan ödünç para verme, senet/çek kırdırma veya POS cihazıyla gerçekleştirilen sahte işlemler bu suçun tipik yöntemleridir. Temel ceza 2–6 yıl hapis ve 500–5.000 gün adli para cezasıdır. Suçun bir örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde ceza bir kat artırılarak 4–12 yıla çıkar.
Tefecilik; Türkiye’de kayıt dışı kredi piyasasının en yaygın suç tiplerinden biridir. Hem ekonomik düzeni hem de mali sıkıntıdaki bireyleri korumayı amaçlayan bu suç, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun pek çok kararıyla kapsamlı biçimde şekillendirilmiştir. Savunma stratejisinin doğru kurulabilmesi için suçun tüm yöntemleri, unsurları ve sınırlarının doğru bilinmesi zorunludur.
TCK 241 Kanun Metni (Birebir)
5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu — Madde 241: Tefecilik
TCK 241/1: Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi, iki yıldan altı yıla kadar hapis ve beşyüz günden beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.
TCK 241/2: (Ek: 14/4/2020-7242/14 md.) Suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde verilecek ceza bir kat artırılır.
Kaynak: Resmi Gazete — 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu (mevzuat.gov.tr)
Tefecilik Suçunun Cezası
| Hâl | Hapis Cezası | Adli Para Cezası | HAGB |
|---|---|---|---|
| Basit hâl (TCK 241/1) | 2–6 yıl | 500–5.000 gün | Uygulanamaz (üst sınır 2 yılı aşıyor) |
| Örgüt kapsamı (TCK 241/2) | 4–12 yıl | 1.000–10.000 gün | Uygulanamaz |
Tefecilik Suçunun Unsurları
Tefecilik suçunun unsurları nelerdir? Suçun oluşabilmesi için iki temel unsur zorunludur: (1) ödünç para verme fiili ve (2) kazanç elde etme kastı. Yargıtay CGK’ya göre ödünç alanın zor durumda olması ya da aşırı oransız bir menfaatin elde edilmesi kanuni unsur değildir. Suçun maddi konusu yalnızca paradır; altın, kıymetli evrak veya kripto para bu kapsamda değerlendirilemez. Tek bir ödünç işlemi dahi — meslek edinme veya süreklilik şartı aranmaksızın — suçun oluşması için yeterlidir.
- Ödünç Para Verme Fiili: Failin belirli miktarda parayı karşı tarafa vermesi ve belirli bir süre sonra geri alacağının kararlaştırılması. Paranın nakit, havale ya da başka bir yöntemle verilmesi arasında fark yoktur
- Kazanç Elde Etme Kastı: Failin ödünç verdiği paranın üzerinde bir gelir elde etmeyi bilinçli olarak amaçlaması. Faiz, vade farkı, komisyon, senet farkı veya herhangi başka bir isim altında olabilir. Kastın ispatı için ekstra kazanç öngörülmüş olması yeterlidir; kazancın fiilen tahsil edilmesi şart değildir
- Suçun Konusu — Yalnızca Para: TCK 241 metni “para” ifadesini açıkça kullanmaktadır. Yargıtay CGK: altın, gümüş, kıymetli maden, kıymetli evrak veya kripto para bu suçun konusunu oluşturmaz. Yorum yoluyla kapsam genişletilemez — kanunilik ilkesi
- Tek İşlem Yeterli: 5237 sayılı TCK’da süreklilik veya meslek edinme şartı yoktur. Kazanç kastıyla tek bir kişiye bir kez ödünç para verilmesi suçu oluşturur (Yargıtay CGK E. 2017/5-1131)
- Korunan Değer — Karma Nitelik: Serbest rekabet mekanizmasının işleyişi ve kamu güveni birlikte korunur; suçun oluşması için ödünç alanın zor durumda olması şartı aranmaz
Tefecilik Suçunun Yöntemleri
Tefecilik suçu hangi yöntemlerle işlenir? Uygulamada üç ana yöntem öne çıkmaktadır: (1) doğrudan nakit ödünç para verme, (2) senet veya çek kırdırma, (3) POS cihazı/kredi kartı aracılığıyla yapılan sahte işlemler. Her yöntemde ortak payda şudur: gerçekte bir ödünç para ilişkisi kurulmakta ve bu ilişkiden kazanç sağlanmaktadır. Yargıtay CGK, işlemin adı veya kullanılan araç ne olursa olsun özünde ödünç para verme ilişkisi varsa suçun oluşacağını istikrarlı biçimde hükme bağlamıştır.
Doğrudan Nakit Ödünç Para Verme
En yaygın yöntemdir. Fail, borç para isteyen kişiye nakit para verir; karşılığında faiz veya vade farkıyla geri ödeme koşulunu koyar. Yazılı sözleşme yapılmasa dahi ispat araçları (ajanda, mesaj, havale kayıtları) mevcutsa suç oluşur. Tek işlem yeterlidir.
Senet / Çek Kırdırma
Vadesi gelmemiş senet veya çek, nominal değerinden daha düşük bedelle satın alınır. Fark tefecilik kazancıdır. Kuyumcuların altın satmış gibi çek alması bu kategoriye girer. Teminat amacıyla alınan senet, ödünç para verme ilişkisini ortadan kaldırmaz.
POS Cihazı / Kredi Kartı Tefeciliği
Fail, kredi kartı sahibinden sahte satış işlemi yaparak POS’tan çekim yapar; kart sahibine çekilen tutardan daha az nakit verir; farkı kazanç olarak alır. Alternatif yöntemde kart borcu üstlenilerek taksitli POS işlemi yapılır. Her iki yöntem CGK kararıyla tefecilik kapsamında değerlendirilmiştir.
Kuyumcu Yöntemi
Gerçek bir altın alım-satımı yapılmamış olmasına rağmen kuyumcu, mağdurlara altın satmış gibi çek/senet aldırır; karşılığında çek değerinden düşük nakit verir. Aradaki fark tefecilik kazancıdır. Yargıtay CGK bu yöntemi açıkça tefecilik olarak nitelendirmiştir.
Pasif Fail – Ödünç Alan Kişinin Hukuki Statüsü
Tefeciden faizle para alan kişi suçtan sorumlu tutulur mu? Hayır. Yargıtay CGK’ya göre ödünç para alan kişi ne suçun faili ne de mağdurudur. Tefecilik suçunun asıl mağduru toplumdur; dolayısıyla ödünç alanın mağdur sıfatıyla şikayetçi olması hukuken mümkün değildir. Ancak suçun belirli bir kişi üzerinde yoğunlaşması hâlinde o kişi “suçtan zarar gören” sıfatı kazanarak davaya katılabilir. Para alan kişinin tanık, katılan veya sanık sıfatından hangisini taşıdığının soruşturmanın başında doğru belirlenmesi kritik önem taşır.
Tefecilik Suçunun İspatı
Tefecilik suçu nasıl ispat edilir, hangi deliller aranır? Tefecilik suçunun ispatında kazanç kastı belirleyicidir. Doğrudan itiraf nadiren görüldüğünden dolaylı deliller önem kazanır. Yargıtay’a göre; failin tuttuğu ajanda veya defterdeki isim-ödeme tarihleri, banka hesap hareketleri, mesajlaşma kayıtları, tanık ifadeleri (ödünç alan kişilerin beyanları) ve faiz/vade farkını belgeleyen yazışmalar temel delil araçlarıdır. Delillerin yetersiz ya da çelişkili olması beraat sonucunu doğurur.
- Ajanda / Defter / Belge: Fail adına, borçlu isimlerini ve ödeme tarihlerini gösteren kayıtlar en güçlü delildir; ev aramasında elde edilebilir
- Banka Kayıtları: Belirli aralıklarla tekrar eden nakit para transferleri veya hesap hareketleri kazanç kastını destekler
- Mesajlaşma Kayıtları: WhatsApp, SMS veya e-posta üzerinden faiz oranlarını, ödeme planlarını veya vade farkını içeren yazışmalar
- Tanık İfadeleri: Ödünç alan kişilerin beyanları — bu kişilerin suçtan zarar gören ya da tanık sıfatıyla verecekleri ifade
- Senet / Çek / Bono: Ödünç ilişkisini belgeleyen kıymetli evrak; üzerindeki rakam ile verilen nakit arasındaki fark kazanç kastını gösterir
- İcra Takip Dosyaları: Ödünç alanlar aleyhine açılan icra takipleri; asıl borç ile talep edilen tutar arasındaki fark tefecilik delili olabilir
- Vergi İncelemesi: Beyannameyle uyumsuz nakit varlıklar; Yargıtay vergi incelemesi olmadan mahkumiyetin hatalı olduğunu vurgulamıştır
Tefecilik Suçunda Beraat – Savunma Stratejisi
Tefecilik suçundan beraat etmek için ne yapılmalı? Beraat için ya suçun unsurlarından birinin oluşmadığı ya da delil yetersizliğinin ortaya konulması gerekir. En etkili savunma argümanları şunlardır: kazanç kastının bulunmadığı (arkadaşlık, aile veya ticari ilişki), işlemin gerçek bir ticari kredi veya satış ilişkisi olduğu, suçun konusunun para dışı bir şey olduğu (altın, mal), tek işlem olmakla birlikte kazanç kastının ispatlanamaması ve delillerin yetersiz ya da çelişkili olması.
Kazanç Kastının İspatlanamaması
Failin herhangi bir kazanç elde etme niyeti olmaksızın; akrabalık, dostluk veya iş ilişkisine dayanan yardım amaçlı para verdiği ispat edilirse suç oluşmaz. Mahkeme; para veren ile alanın sosyal ve ekonomik ilişkisini araştırmalıdır.
Ticari İlişkinin Varlığı
İşlemin gerçek bir ticari kredi, satış veya ortaklık ilişkisine dayandığının belgelenmesi suçun oluşumunu engeller. Sözleşme, fatura, ticaret sicil kaydı ve muhasebe kayıtları bu savunmanın temel araçlarıdır.
Suçun Konusunun Para Olmaması
Ödünç verilen şeyin altın, mal veya başka bir değer olduğunun ispat edilmesi — Yargıtay CGK’ya göre bu hâllerde tefecilik suçu oluşmaz; kanunilik ilkesi gereği kapsam genişletilemez.
Delil Yetersizliği
Yalnızca müşteki beyanına dayanan iddianın maddi delillerle desteklenmemesi; çelişkili tanık ifadeleri; ajanda veya banka kayıtlarının kazanç kastını göstermemesi beraat sonucunu doğurabilir. “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi tefecilik suçu için de geçerlidir.
Tefecilik ve Yağma Suçu İlişkisi
Tefecilik ile yağma suçu aynı anda işlenebilir mi? Evet. Fail, verdiği ödünç parayı tahsil etmek için cebir (fiziksel güç) veya tehdit kullanırsa; tefecilik suçu ile yağma suçu (TCK 148) veya tehdit suçu (TCK 106) aynı anda oluşabilir. Bu hâlde iki suç ayrı fiillerle işlendiğinden gerçek içtima hükümleri uygulanır ve fail her suçtan ayrı ayrı cezalandırılır. Tek bir fiille hem tefecilik hem başka suçun oluşması durumunda ise fikri içtima değerlendirmesi yapılır.
Soruşturma Aşaması
- Resen Soruşturma: Tefecilik suçu şikayete bağlı değildir; savcılık ihbar, şikayet veya delil üzerine kendiliğinden harekete geçer. Şikayetten vazgeçme davayı düşürmez
- Gözaltı ve Tutukluluk: Katalog suç kapsamında olmasa da delil karartma riski veya kaçma şüphesi hâlinde tutuklama kararı verilebilir. Ev ve işyeri araması yaygın uygulamadır
- Adli Kontrol: Tutukluluk yerine; yurt dışı çıkış yasağı, imza atma yükümlülüğü veya belirli yerlere giriş yasağı biçiminde adli kontrol uygulanabilir
- Delil Toplama: Ajanda, defter, banka kayıtları, telefon mesajları, senet/çek belgeleri savcılıkça talep edilir; arama ve el koyma kararı alınabilir
- İfade: Şüpheli hakları: susma hakkı, avukat talep hakkı, aleyhine delil bildirmeme hakkı. İfade vermeden önce mutlaka avukat desteği alınmalıdır
- SYOK / KYOK: Delil yetersizliği veya suç unsurunun oluşmaması hâlinde savcılık soruşturmaya yer olmadığı (SYOK) ya da kovuşturmaya yer olmadığı (KYOK) kararı verebilir
Tefecilik Suçunda Zincirleme Suç ve İçtima
Tefecilik suçunda zincirleme suç hükümleri uygulanır mı? Uygulanabilir; ancak bunun için tüm fiiller arasında önceden kurulmuş aynı suç işleme kararının (plan ve genel niyet) varlığı ispat edilmelidir. Yargıtay CGK’ya göre fırsatçı ve anlık kararlarla gerçekleştirilen her ödünç işlemi bağımsız tefecilik suçu oluşturur. Zincirleme suç hükümleri sanık lehine sonuç doğururken, birbirinden bağımsız suçların gerçek içtima hükümleriyle birleştirilmesi daha ağır cezaya yol açar.
Tefecilik Suçu – Hukuki Destek
TCK 241 kapsamında soruşturma veya kovuşturmaya muhatap kaldıysanız; suçun unsurları, beraat stratejisi ve savunma süreci için Ankara’da ceza hukukunda deneyimli avukatlarımıza danışabilirsiniz.
Danışmanlık ücretlidir. Asgari ücret tarifesi için Türkiye Barolar Birliği 2025–2026 Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi‘ni inceleyebilirsiniz.
Tefecilik Suçu – TCK 241 – Emsal Yargıtay Kararları 2026
Tefecilik Suçuyla Korunan Hukuki Yarar Karma Nitelik Taşır; Serbest Rekabet Mekanizması ve Kamu Güveni Bu Suçla Birlikte Korunmaktadır
Yargılama sürecinde TCK m. 241’in hangi hukuki değeri koruduğu tartışılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu; ekonomik kuralların ve serbest rekabet mekanizmasının işleyişinin bozulması ile kamu güveninin korunmasının tefecilik suçuyla amaçlanan başlıca hukuki yararlardır. Suçun ‘Ekonomi, Sanayi ve Ticarete İlişkin Suçlar’ başlığı altında ve Topluma Karşı Suçlar kısmında düzenlenmesi, korunan hukuki değerin birincil olarak toplumsal nitelik taşıdığını ortaya koymaktadır. Bireysel menfaatler ikincil planda korunmakla birlikte, suçun oluşabilmesi için ödünç alanın zor durumda olmasının ya da aşırı oransız bir menfaatin elde edilmesinin kanuni unsur olarak aranmadığı da vurgulanmıştır.
Tefecilik Suçunun Mağduru Toplumdur; Belirli Bir Kişi Zararına İşlenmesi Hâlinde O Kişi Suçtan Zarar Gören Sıfatını Taşır ve Davaya Katılma Hakkına Sahiptir
Ödünç alan kişinin davaya katılma hakkının bulunup bulunmadığı tartışılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu; tefecilik suçunun mağdurunun toplum yani kamu olduğunu, eylemin belirli bir kişinin zararına işlenmesi hâlinde ise bu kişi ya da kişilerin de suçtan zarar gören oldukları ve CMK m. 233–234 gereğince davaya katılma haklarının bulunduğunu açıkça hükme bağlamıştır. Yerel mahkemenin bu kişilerin katılma talebini reddetmesi usule aykırı bulunmuştur.
Kuyumcu Tarafından Gerçek Alım-Satım Olmaksızın Çek/Senet Alınması Suretiyle Senet Kırdırma Yöntemiyle Tefecilik Suçu Oluşur
Sanık kuyumcu, gerçekte herhangi bir altın alım-satımı olmadığı hâlde altın satmış gibi mağdurlardan çek almış, bu altını hurda altın olarak geri alıyormuş gibi hesap yaparak çek bedelinden daha az para vermiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu; çekin el değiştirmesinin kişiler arasında doğmuş bir alacak-borç ilişkisine dayanmadığını, aksine kazanç elde etmek amacıyla çekin kendisinin satın alınarak ödünç para verildiğini tespit etmiştir. Kanun koyucunun madde gerekçesinde senet kırdırma yöntemini açıkça örneklendirdiğini hatırlatan Kurul; vadesi gelmemiş bir bononun karşılığında bono değerinden daha az para alınması hâlinde de suçun oluşacağını ortaya koymuştur.
POS Cihazı Kullanılarak Gerçekleştirilen Tefecilik Eyleminde Kredi Kartının Tefecilik Suçunun Maddi Konusunu Oluşturup Oluşturmadığı Değerlendirilmelidir
Sanık, faizle nakit temin etmek isteyen kişilere kredi kartı aracılığıyla POS cihazından sahte satış işlemi yaparak nakit para sağlamış; sonra bu parayı verdiği kişilerden mal satışı bedeli adı altında daha yüksek tutarda tahsilat yapmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu; kredi kartı aracılığıyla POS cihazı kullanılarak gerçekleştirilen işlemlerde kart hamilinin herhangi bir mal ya da hizmet almadığı hâlde sahte satış belgesi düzenlenerek kart üzerinden tahsilat yapılması ve bunun karşılığında kart hamiline daha az para verilmesinin özünde bir ödünç para ilişkisi kurduğunu ve bu işlemden kazanç elde etme amacı taşındığını belirlemiştir.
Tefecilik Suçunun Maddi Konusu Paradır; Altın, Kıymetli Evrak veya Kripto Para Bu Suçun Konusunu Oluşturmaz
Sanığın ödünç para verme işleminde nakit para yerine belirli miktarda altın verdiği ve karşılığında daha yüksek miktarda altın geri aldığı ileri sürülmüştür. Yargıtay Ceza Genel Kurulu; TCK m. 241’de suçun konusunun açıkça ‘para’ olarak belirlendiğini vurgulamıştır. Kıymetli maden, altın, gümüş ya da ekonomik değer taşıyan herhangi bir şeyin ödünç verilmesi madde metninde para olarak öngörülmediğinden tefecilik suçu kapsamına dahil edilemez. Borcun teminat altına alınması amacıyla ödünç alana bırakılan senedin varlığı ise ödünç para verme fiilinin gerçekleşmesine engel teşkil etmez.
Tefecilik Suçunun Oluşabilmesi İçin Kazanç Karşılığı Tek Bir Ödünç Para Verme Yeterlidir; Birden Çok Kişiye Sürekli ve Sistematik Biçimde Verme Şartı Aranmaz
5237 sayılı TCK’nın yürürlüğe girmesi sonrasında işlenen uyuşmazlıklarda, suçun oluşabilmesi için ödünç para verme eyleminin birden çok kişiye sürekli ve sistematik biçimde gerçekleştirilmesinin ya da tefeciliğin meslek edinilmesinin gerekip gerekmediği tartışılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu; TCK 241’de fiilin sürekliliğinin veya meslek edinilmesinin unsurlar arasında yer almadığını, yalnızca ‘kazanç elde etmek amacıyla ödünç para vermek’ten bahsedildiğini ortaya koymuştur. Bu tarihten sonra işlenen fiillerde süreklilik şartını aramak kanunilik ilkesine ve kıyas yasağına aykırıdır.
Tefecilik Suçunun Suç Tarihi Ödünç Paranın Verildiği Gündür; Faizin Tahsil Edilmiş Olması Şart Değildir
Birden fazla tarihte ödünç para verme işlemi gerçekleştiği ileri sürülen davada, suç tarihi ve buna bağlı zamanaşımı başlangıcı tartışılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu; tefecilik suçunun sırf hareket suçu niteliğinde olduğunu ve suçun tamamlanma anının ödünç paranın verildiği tarih olduğunu ortaya koymuştur. İvazın (faizin) temin edilmemiş olması, ödünç paranın iade edilmemesi suçun oluşumu üzerinde herhangi bir etkiye sahip değildir. 5237 sayılı TCK’nın 1 Haziran 2005’te yürürlüğe girmesinden önce verilen ödünçlere eski kanun, sonrasına yeni TCK uygulanacaktır.
Tefecilik Suçunda Zincirleme Suç Hükümlerinin Uygulanabilmesi İçin Tüm Fiiller Arasında Önceden Kurulmuş Aynı Suç İşleme Kararının Varlığı Zorunludur
Farklı tarihlerde ve farklı kişilere defalarca faizle ödünç para veren sanık hakkında zincirleme suç mu yoksa ayrı ayrı suçlar mı oluştuğu tartışılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu; zincirleme suçun varlığı için ‘aynı suç işleme kararı’nı ayrıntılı biçimde irdelemiştir. Failin suçu işlemeden önce bir plan yapması, fiili kısımlara bölmeyi tercih etmesi ve tüm hareketleri arasında sübjektif bir bağlantı bulunması zorunludur. Fırsatçı, anlık kararlarla gerçekleştirilen her ödünç işlemi bağımsız suç oluşturur.
Tefecilik Suçunda Farklı Neviden Fikri İçtima Hükümlerinin Uygulanabilmesi İçin Tek Bir Fiilin Birden Fazla Farklı Suçu Oluşturması Gerekir
Tefecilik suçunu işlerken alacağını tahsil etmek amacıyla ödünç alana cebir veya tehdit uygulayan sanık hakkında tefecilik ve tehdit suçlarının fikri içtima kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği tartışılmıştır. Yargıtay Ceza Genel Kurulu; fikri içtimanın uygulanabilmesi için tek bir fiilin birden fazla farklı suçu oluşturması gerektiğini ortaya koymuştur. Tefecilik ile yağma veya tehdit suçlarının ayrı fiillerle işlenmesi hâlinde ise gerçek içtima hükümleri uygulanacak ve fail her suçtan ayrı ayrı cezalandırılacaktır.
Bu Makale Hakkında
Bu içerik; 5237 sayılı TCK’nın 241. maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 9 emsal kararı ve Ankara Barosu’na kayıtlı avukatların saha deneyimleri esas alınarak hazırlanmıştır. POS tefeciliği, kuyumcu yöntemi, senet kırdırma, pasif fail, zincirleme suç ve içtima konuları özellikle derinlemesine ele alınmıştır.
Ayboğa Hukuk Bürosu, Ankara merkezli olarak TCK 241 kapsamındaki tefecilik davalarında sanık temsilciliği, savunma stratejisi ve hukuki danışmanlık sunmaktadır.
Sık Sorulan Sorular
Tefecilik suçu (TCK 241) nedir, cezası ne kadar?
Faizle borç para vermek tefecilik suçu mudur?
Senet veya çek kırdırmak tefecilik sayılır mı?
POS cihazıyla tefecilik yapılabilir mi?
Tefeciden para alan kişi suçlu sayılır mı?
Tefecilik suçunda altın karşılığı altın vermek suç mudur?
Tefecilik suçunda HAGB uygulanabilir mi?
Tefecilik suçunda zamanaşımı ne zaman başlar?
Tefecilik ile yağma suçu birlikte işlenebilir mi?
Av. Çağrı Ayboğa, 2018’den bu yana Ankara’da ceza hukuku alanında hizmet vermektedir. Tefecilik, nitelikli dolandırıcılık ve ekonomik suçlar davalarında sanık ve mağdur temsilciliği deneyimine sahiptir.
Tefecilik Suçu — Hukuki Destek
TCK 241 kapsamında soruşturma veya kovuşturmaya muhatap kaldıysanız; suçun unsurları, beraat stratejisi ve savunma süreci için Ankara’da ceza hukukunda deneyimli avukatlarımıza danışabilirsiniz.
Danışmanlık ücretlidir. Asgari ücret tarifesi için Türkiye Barolar Birliği 2025–2026 Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi‘ni inceleyebilirsiniz.
